صدیقه جعفری

در ساعت 12.10و در تاریخ 11.01.2009 جلسه مجمع کانون دفاع از حقوق بشر در ایران طبق فراخوان قبلی ،در شهر هانوفر و با حضور اعضای نمایندگی های تورینگن، کلن ، گیسن، گوسلار، ماگدبورگ و هانوفر تشکیل شد.

 متاسفانه با توجه به برودت هوا وشیوع بیماریهای ناشی از این تغیرات جوی و همچنین بعد مسافت،گروهی از همکاران عزیزمان در این  جلسه حضور نداشتند.

مسئول جلسه سرکار خانم خزائی بودند و خانم صدیقه جعفری نیز درغیاب خانم پوردلیر بعنوان منشی جلسه با ایشان همکاری داشتند .

اعضای شرکت کننده عبارت بودند ازخانمها: مهناز خزائی، رقیه اصغری، مژگان کرد قره چه لو، سپیده حجاریان ،صدیقه جعفری وآقایان: منوچهر شفائی،اسماعیل عنایت اصل،محمد حجاریان،شهریار ایازی، محمود سلیمی،محسن بهر خو، ناصر ودودی، وحید رشادی، محمدحسن ذوالقدر، امیر حسین بهادری، مهدی احدی پور، احمد کاظمی مقدم، مهدی رحمانی پور، فرزان هدائی و فرید لاترابی .ضمنا در این جلسه خانمها و آقایانی نیز بعنوان میهمان در جمع اعضا حضور داشتند.

درابتدا خانم خزائی با خیر مقدم به میهمانان گرامی و تشکری صمیمانه بمناسبت حضور فعالانه همکاران، از آقای بهادری جهت ایراد بیانات خود، دعوت بعمل آوردند.

 آقای امیر حسین بهادری عضو هیدت رئیسه و یکی از اعضای فعال نمایندگی  تورینگن با تقدیم هدیه و قدر دانی و سپاس از تلاش ها و کوشش های آقای اسماعیل عنایت اصل ، مسئول محترم نمایندگی تورینگن از استعفای ایشان خبر داده و آقای شهریار ایازی را بعنوان مسئول جدید در آن نمایندگی به حضار معرفی نمودند.

 سپس آقای عنایت ضمن تشکراز لطف و محبت همکاران، از تفکری که در ورای هدیه دریافتی قرار دادرد نیز سپاسگزاری نمودند.

در ادامه با اعلام دستور جلسه توسط خانم خزائی و دعوت از خانم رقیه اصغری جهت ارائه گزارش های خبری، اولین جلسه مجمع عمومی کانون دفاع از حقوق بشر در سال 2009  رسما  آغاز شد.

 گزیده اخبار زنان که توسط خانم رقیه اصغری عنوان گردید بدین شرح بود:

یورش به دفتر وکالت شیرین عبادی

روز 9 دی ماه ساعت 5.30 پنج نفرتحت پوشش مامور مالیاتی به دفتر شیرین عبادی یورش آوردند و درخواست کردند که دو عدد از کیس کامپیوتر دفتر شیرین عبادی را همراه خود ببرند. که با مخالفت ایشان روبرو شدند چون ایشان معتقدند که وکیل محرم اسرار مردم است و نمی تواند پرونده موکلان خود را در اختیار کارمندان دولت قرار دهد.

حمله به منزل خانم شیرین عبادی

صبح روز پنج شنبه 12 دی جمعی 150 نفره با حضور در مقابل منزل شیرین عبادی و به تخریب تابلوی وکالت شیرین عبادی و لگدکوب آن پرداختند. این اقدام در حالی صورت گرفته است که «کانون مدافعان حقوق بشر» با صدور اعلامیه ای در محکومیت خشونت های صورت گرفته در نوار غزه خواستار سرعت عمل جامع بین المللی و حقوق بشر شده بود.

بازداشت یک فعال جنبش زنان به همراه خانواده اش

«مهری مشرفی» یکی از اعضای کمیته مادران کمپین یک میلیون امضا همراه همسرش عباس جوادی دوست و دو فرزندش در روز اول آذر ماه بازداشت شده اند. پس از یک ماه بی خبری از این خانواده سرانجام دو فرزندش مهری مشرقی در اول دی ماه پس از یک ماه حبس آزاد شدند. اما پدر و مادر آنان همچنان در زندان به سر می برند. مهری مشرقی و همسرش به مدت 37 روز در بند زندان اوین بودند این خانواده روز اول آذر سر مزار عمومی خود بهشت زهرا بازداشت شدند. یکی از موارد بازجویی مهری مشرفی عضویت در کمپین یک میلیون امضا بوده است.

شش ماه حبس برای فعال حقوق زنان در ایران

خانم «شهناز غلامی» وبنگار و فعال حقوق زنان در آذربایجان که در شهریور ماه امسال به اتهام «تبلیغ علیه نظام» از سوی دادگاه به 6 ماه حبس محکوم شده بود، از 19 آبان ماه امسال بار دیگر بازداشت و تاکنون در زندان تبریز به سر می برد.

جایزه «سیمون دوبووار» برای کمپین یک میلیون امضا

امسال هیئت داوران جایزه «سیمون دوبووار» که متشکل از بیست فمینیست از سراسر جهان است بعد از ماه ها بررسی و تحقیق، کمپین یک میلیون امضا ایران را مستحق دریافت جایزه سال 2009 دانست. کریستوا علت این انتخاب امسال هیئت داوران را «شجاعت و ابتکار عمل» کمپین دانسته و می گوید: این حرکت بسیار شجاعانه و اصولی است و برای رسیدن به آزادی حقوقی زنان تلاش می کند. فعالان این کمپین علیه تبعیض هایی که در قوانین ایران نسبت به زنان وجود دارد مبارزه می کنند و ما می خواهیم از طریق این جایزه همبستگی خود را با زنان ایرانی اعلام کنیم. بی توجهی مسئولین منجر به مرگ دو دختر دانشجو شدبی توجهی مسئولین به هشدارهای دانشجویان، به مرگ دو دختر دانشجو بر اثر گاز گرفتگی منجر شد

خبر تکان دهنده مرگ دو دختر دانشجو در خوابگاه دانشگاه مازندران بر اثر گاز گرفتگی، در حالی منتشر شد که دانشجویان سال گذشته بارها در مورد وجود بوی شدید گاز به مسئولین خوابگاه هشدار داده بودند؛ اما این موضوع نیز همچون انبوه مشکلات صنفی دیگر با بی توجهی مسئولین مواجه شده بود.جمعه ۲۹ آذر پس از آنکه پزشکی قانونی مازندران، علت مرگ دو دختر دانشجوی دانشگاه مازندران را گاز گرفتگی اعلام کرد، خانواده های دانشجویان فوت شده اجساد آنها را تحویل گرفته و به خاک سپردند.ثریا رئیسی و شیوا دلفانی دانشجویان رشته شیمی و مدیریت صنعتی دانشگاه مازندران پنج شنبه ۲۸ آذرماه، به دلیل نشت گاز در خوابگاه خودگران رضایی دانشگاه مازندارن، جان خود را از دست داده بودند و اجساد آنها به پزشکی قانونی مرکز استان انتقال داده شده بود.دانشجویان فوت شده هر دو اهل استان مازندران بودند. ثریا شیوایی دانشجوی ترم پنجم شیمی و اهل شهرستان قائمشهر و شیوا دلفانی نیز دانشجوی ترم دوم مدیریت صنعتی و اهل شهرستان کلاردشت بود.یکی از دانشجویان ساکن این خوابگاه در گفتگو با خبرنگار کمیسیون زنان تحکیم با اعلام این مطلب که هنوز منبع نشت گاز و علت آن مشخص نشده است، تاکید کرد که سال گذشته نیز دانشجویان بارها بوی شدید گاز در خوابگاه مورد دانشجویان قرار گرفته بود، اما مسئولین به این موضوع توجهی نکرده بودند.

این دختر دانشجو همچنین به خبرنگار ما در مورد چگونگی کشف اجساد این دانشجویان گفت : “در این اتاق سه دانشجو ساکن بودند. یکی از آنها شب چهارشنبه به منزل دوستش رفته بود. صبح روز پنج شنبه مادر شیوا رئیسی، با تلفن همراه وی تماس گرفت و از عدم پاسخگویی دختر خود و شیوا دلفانی به تلفن های همراهشان ابراز نگرانی کرد. این امر سبب شد که دختر دانشجو به خوابگاه برگردد و با اجساد بی جان هم اتاقی هایش، در اتاق پر از گاز مواجه شود”.

این در حالی است که قاسم علیزاده افروزی رئیس دانشگاه مازندران، در گفتگو با مهر مدعی شده بود که”حوالی پیش از ظهر پنج شنبه مسئولین خوابگاه دانشجویی که برای سرکشی از خوابگاهها رفته بودند با حس کردن بوی گاز به مشامشان به اتاقها رفته که با شکستن درب اتاق دو دانشجوی متوفی، متاسفانه با اجساد بی جان آنان مواجه شدند”.

بی توجهی مسئولین در حالی به مرگ این دو دختر دانشجو منجر شده است که انجمن اسلامی دانشگاه مازندران ۱۶ آذر امسال، ضمن هشدار در مورد مشکلات ناشی از بی کفایتی و سوء مدیریت رئیس دانشگاه، برای حل این مشکلات، مهلتی ۱۵ روزه به وی داده بود. این هشدار دانشجویان با برخورد شدید اللحن ریاست دانشگاه مواجه شده بود.

در ادامه جلسه خانم صدیقه جعفری نیز چندین مورد از رویدادهای ماه گذشته را به سمع و نظر حاضرین رساندند.

ایشان پس از سلام وخوش آمد گوئی نسبت  به حضاردر ابتدا یا د و خاطره ای از زنده یاد آقای رضا ارحام صدر، و  شکر پاره هنر تئاتر و سینما کرده و آن روانشاد را یکی از بنیان گذاران تئاتر اصفهان و همچنین از محبوب ترین کمدین های دنیای هنر ایران  نامیدند.

 خانم جعفری سپس به مصاحبه مطبوعاتی بوش در دیدار خداحافظی ازعراق پرداخته و در تحلیل آن، واکنش آقای بوش  رابا صبر و شکیبائی و تحمل مسئولین در موارد مشابه ، بخصوص در ایران،  مقایسه نمودند.

لغو امتیاز همیشگی روزنامه نیمروز قبل از انتشار، محکومیت 2.5 سال زندان برای نویسنده وبلاگ روزنگار آقای امید رضا میرصافی به اتهام توهین به مسئولین و تبلیغ علیه جمهری اسلامی، حمله به باغ قلهک و اشغال آن، ابراز نگرانی عمیق مجمع عمومی سازمان ملل متحد و تصویب قطعنامه ای در این مورد در تاریخ 19 دسامبر 2008 با 69 رای موافق و 54 رای مخالف از دیگر خبر هائی بود که خانم صدیقه جعفری بتفصل بیان نموده به تحلیل آن پرداختند .

ایشان در رابطه با قطعنامه ذکر شده گفتند که موارد  مورد استناد مجمع عمومی سازمان ملل متحد شکنجه،ا عدام های وسیع و جمعی، اعدام نوجوانان،محاکمه فعالان زن که خواستار حقوق برابر هستند، تبعیض علیه اقلیتهای قومی، حمله و اذیت و آزار اقلیتهای مذهبی و نقض وسیع حقوق سیاسی بوده است.در پایان بخش خبری خانمهای اصغری و جعفری به سئوال های مطرح شدهء حضار پاسخ دادند.

اولین سخنران مجمع عمومی سرکار خانم مژگان کرد قره چه لو بودند که بطور جامع و کامل به بررسی اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق های آن و مقایسه آن با قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پرداختند.

خانم قره چه لو ماده 8 میثاق بین المللی حقوق بشر که در آن قید گردیده:در مقابل اعمالی که حقوق اساسی فرد را مورد تجاوز قرار بدهد و آن حقوق بوسیله قانون اساسی و یا قانون دیگری برای او شناخته شده باشد، هر کس حق رجوع به محاکم عالی و صالحه رادارد، را با قوانین جاری و حاکم در جمهوری اسلامی مقایسه نموده فرمودند:

در تاریخچه 30 ساله حکومت جمهوری اسلامی هرگز و هرگز صحبتی و یا حرکتی در جهت احقاق آزادی بیان و عقیده وجود نداشته است.

در حکومت نایب امام زمان پیوسته قانون ظلم و جورو ستم و استبداد و سرکوب و خفقان و قتل و کشتار ساری و جاری بوده است.و میتوان از خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل و فعال حقوق بشر بعنوان یک نمونه نام برد.در نظام حکومت ولایت فقیه برای اقلیت های مذهبی که موجودیتشان در قانون اساسی بتصویب رسیده، هیچگونه تامین مالی و جانی وجود ندارد.در قوانین حکومت من درآوردی و خود ساخته نایب امام زمان تنها شیعیان و آنهم شیعیان اثنی عشری حق زندگی دارند که باز هم به خودی و ناخودی تقسیم میگردند.در حکومت ملایان بی کفایت ایران مسیحیان، کلیمیان،زرتشتیان، دراویش و بطور کلی هیچکس را حق زندگی نیست.بر جهانیان نیز پوشیده و پنهان نیست که بسبب دخالتهای مسئولین و منسوبین حاکمان طلم جورو فسادایران است که امنیت و ارامش کلیه کشور های منطقه دستخوش ناامنی است.

در ادامه خانم مژگان قره چه لو بار دیگر به ماده 6 میثاق بین المللی حقوق بشرکه میگوید :

احدی را نمیتوان خودسرانه توقیف، حبس و یا تبعید کرد، استناد نموده از حضار پرسیدند،مگر اسانلو چه کرده بود؟ آیا دانشجویان ،معلمان، زنان، کارگران، کارمندان، کسبه بازار ووووودیگران چه کرده اند که هر لحظه با جرم های واهی و پوچ مثل اقدام علیه امنیت ملی و یا ارازل و اوباش و دیگر اتهام های بی محتوا یا گرفتارو اسیرو در بند زندان های پیدا و پنهان آن خاک ملازده هستند ویا قامت رسایشان بر بالای چوبه دار رقصان است؟

پس از ایشان آقای شهریار ایازی پشت تریبون قرار گرفته و بطور مشروح بخش دوم از تاریخچه سیاسی کردستان را

برای حاضرین در جلسه توضیح و تشریح نمودند.

آقای شهریار ایازی در خصوص تاریخچه کردستان سخنرانی نمودند.

دیگر سخنران جلسه آقای ناصر ودودی بودند که در رابطه با روز جهانی حقوق بشر و کرامت تهیدستان سخنرانی نمودند.

در انتهای بخش اول جلسه مجمع عمومی و پس از اعلام آمادگی و کاندیداتوری همکاران، نتیجه نهائی یش بینی برنامه کاری مجمع عمومی کانون در ماه آینده، توسط خانم خزائی اینچنین قرائت گردید:

جلسه مجمع عمومی اینده روز یکشنبه 01.02.2009 توسط نمایندگی تورینگن ودرمحل دائمی نمایندگی هانوفر برگزار خواهد شد که آقای بهادری مسئول و آقای هدائی منشی جلسه میباشند.

گزارش های خبری را خانم جعفری و آقای رحمانی بعهده دارند و بررسی میثاق ها توسط آقای رشادی انجام خواهد شد.

آقایان شفائی و سلیمی نیزبترتیب درمورد زبان مادری وبررسی وضعیت موجود ایران پس از انقلاب 57 سخن خواهند گفت.

در ابتدای بخش دوم جلسه که اختصاص به بررسی امور اجرائی، اداری و برنامه ریزی های کانون داشت، آقای شفائی پشت تریبون قرار گرفته و به گزارش عملکرد هیئت رئیسه در یک ماه گذشته پرداخته و در مورد امور مالی نیز توضیحاتی را ارائه نمودند.

آقای شفائی پس از معرفی آقای بهادری بعنوان عضو جدید هیئت رئیسه از ایشان دعوت کردند تا در مورد برنامه کاری خود، برای حضار توضیحات لازم را بفرمایند.

آقای بهادری با حضور خود ضمن معرفی و خوش آمد گوئی بشرح مبسوطی از برنامه های آتی خود پرداخته وپس از تبادل نظر و پرسش و پاسخ با حاضرین در جلسه، از همکاران درخواست نمودند تا با فعالیت های بیش از پیش و شرکت در جلسات و تظاهرات و تشکیل میز کتاب در راه اهداف مورد نظر و بخصوص دفاع از حقوق بشر در ایران همکاری و همراهی لازم را بنمایند.

ایشان همچنین در مورد نشریه بشریت که ارگان و آئینه کانون میباشد نقطه نظرهائی را پیشنهاد نمودند که  مورد استقبال حاضرین قرار گرفت.آقای بهادری در پایان سخنان خود به همکاران فرمودند:تقاضا میکنم  نظرات، پیشنهادات و انتقادات خود را با ما در میان گذاشته تابتوانیم در راه پیشبرد اهداف کانون گامهای مستحکمی برداشته ، و با هماهنگی کامل و با کمک یکدیگر بیش تر از پیش انجام وظیفه نمائیم.

در پایان ایشان به سئوال های مطرخ شده از طرف حاضرین پاسخ داده به تبادل نظر پرداختند.

در قسمت بعد مجددا آقای شفائی نسبت به برگزاری و تشکیل جلسات مجمع در شهر ها و نمایندگی های مختلف کانون ،ضمن ارائه توضیحاتی مشروح به سئولات همکاران و انتقادات آنان پاسخ دادند.

پس از ایشان آقای ودودی جهت بررسی و عملکرد امور اداری مالی به جایگاه دعوت شدند که ایشان در ابتدا از سرکار خانم مقدم در رابطه با کلاسه سازی بخش اداری کانون قدر دانی و سپاسگذاری نمودند و سپس از آقای بهر خو  درخواست نمودند تا در مورد گزارش 6ماهه امور مالی سازمان توضیحات لازم را بفرمایند.

جناب آقای حسین بهرخو درمورد امور مالی ضمن تشکر و قدر دانی از نمایندگیها و همکاران و فعالین با توضیحاتی کامل گزارش 6ماهه دوم سال گذشته را در اختیار اعضا قرار داده و سپس به سئولات حاضرین در جلسه چاسخ دادند.

آقای شهریار ایازی در قسمت بعدی جلسه بعنوان مسئول کمیته اقوام و ادیان و همچنین مسئول نمایندگی تورینگن پشت تریبون قرار گرفته در مورد عملکرد کمیته مذبور و تعاداد بازدیدکنندگان از وبسایت آن اطلاعاتی را در اختیار همکاران گذاشتند.

خانم مهناز خزائی نیز بعنوان مسئول کمیته زنان در مورد عملکرد این کمیته و همچنین در مورد جلسه مطبوعاتی روز10.01.2009  که بدعوت 2نفر از فعالان کمپین یک میلیون امضاء و فعال در کانون مدافعین حقوق بشر انجام شده بود پرداخته توضیح دادند .

ایشان همچنین از مراسم و برگزاری جلسه نمایش فیلم پل سینزدهم که در ماه گذشته و در نمایندگی هانوفر برگزار شده بود خبر دادند.

 مسئول محترم نمایندگی هانوفر آقای وحید رشادی یکی دیگر از اعضای حاضر در جلسه بودند که پس از خیر مقدم و تشکر از حضور انان و همچنین با ابراز تاسف از عدم حضور دیگر اعضا، ضمن ارائه گزارش از عملکرد نمایندگی تحت مسئولیت خویش در باره تشکیل گروه ترجمه و روش کاری آنان توضیح داده اضافه نمودند که  گروه ترجمه از این پس در زمینه گزارشات، اطلاعیه ها، تائیدیه، ابلاغیه ها و فراخوان ها به این مرکز کمک و یاری خواهند نمود.ایشان همچنین از همکاری صمیمانه اعضای هانوفر بسبب برگزاری میز کتاب و نمایش فیلم پل سینزدهم و تشکیل جلسه مصاحبه مطبوعاتی که در ماه گذشته داشتند قدر دانی نموده نکاتی را به سمع و نظر سایرهمکاران رساندند.

آقای شفائی پس از گزارش آقای وحید رشادی، خبر از دریافت پیشنهاد ادغام کمیته تبلیغات و روابط عمومی دادند و در مورد این  پیشنهاد نظر همکاران را جویا شدند که یعد از سخنان موافقین و مخالفین این نظریه به رای عمومی گذاشته شده تصویب گردید.در قسمت بعدی آقای حسین بهرخو بار دیگر به جایگاه دعوت شده و ایشان بعنوان مسئول گروه عکس و گرافیک، خبر از تاسیس وبلاگی به همین منظور داده اضافه نمودند که  از این پس مسئولین کلیه نمایندگی ها موظفند هرماهه عکس های همکاران و همچنین جلسات و تظاهرات و میزهای کتاب تشکیل شده در نمایندگی تحت مسئولیت خویش را به ایمیل آدرس مسئول عکس ارسال دارند تا بتوان سریعتر از پیش در اختیار همکاران قرار داده و در آرشیو عکس وبلاگ یاد شده نیز برای دستیابی عزیزان ذخیره گردد.

 این جلسه در ساعت 17.30 به پایان رسیده، بررسی سایر موارد پیش بینی شده که بعلت کمبود وقت و طولانی شدن جلسه و همچنین عدم حضور مسئولین مربوطه، انجام نگردید، به جلسه آتی موکول شد.

نگین پوردلیر

در تاریخ 10.01.09 روز شنبه جلسه مصاحبه با دو تن از فعالان حقوق زن در المان خانم ها مهناز خزائی و رقیه اصغری شاهدهی که  به همت سایت زنان و زندان  برگزار گردید.

در این جلسه خانم ها نگین پوردلیر (از ماهنامه بشریت )مینا ودودی (از وبلاگ فریاد خاموش ما )سپیده حجاریان( از وبلاگ حرکت برای برابری) صدیقه جعفری( از وبلاگ زنان و زندان ) آقایان منوچهر شفائی (از نشریه آزادگی )وحید رشادی (از وبلاگ مبارزگر )محمد حجاریان (از ماهنامه بهاران )در جلسه به عنوان پرسشگر شرکت داشتند و پرسش و پاسخ های انجام شده به شرح زیر می باشد:

1- منظور شما از کمپین چیست؟

کمپین در لغت به معنی «کارزار» است ولی در معنا به تلاش دست جمعی و بر نامه ریزی شده برای دستیابی به هدفی خاص گفته می شود.

2- این کمپین از چه موقع و چرا تشکیل شد؟

گروه هایی از فعالان جنبش زنان پس از تجمع 22 خرداد 1385 در «میدان هفت تیر» که در اعتراض به قوانین تبعیض آمیز علیه زنان بر گزار شده بود بر آن شدند در ادامه پیگیری اهدافی که در قطعنامه آن تجمع اعلام شده بود برای تغییر قوانین ناعادلانه و زن ستیزی در ایران، حرکت جمعی و هدفمند «کمپین» را در دستور کار خود قرار دهند.

5- افرادی که خواستار تغییر قوانین تبعیض آمیز هستند آیا تعداد محدودی از جامعه را در بر می گیرد؟

اجرای موفق این کمپین نشان خواهد داد که خواسته ی بر حق تغییر قوانین تبعیض آمیز محدود به تعداد محدودی از زنان نیست بلکه این خواسته، خواسته ی کاملا فراگیر است و تعداد زیادی از زنان و مردان ایرانی از نابرابری های حقوقی موجود در قوانین ایران رنج می برند و هر کدام از آنان با توجه به زمینه های فرهنگی و میزان امکانات شان نسبت به آن واکنش نشان می دهند. نتایج این عمل جمعی نشان خواهد داد خواسته ی تغییر و اصلاح قوانین خواسته ی طیف خاصی از زنان نیست.

6- چرا یک میلیون امضا؟

اینجا یک میلیون امضا یک نمادی از یم حرکت است و اینجا عدد مطرح نیست بلکه آن عمل و حرکت مهم است و در این اندیشه نیستیم یک میلیون امضا جمع کنیم.

9- حق انتقال تابعیت زنان به فرزندان خود برای برابری چه می باشد؟

یک زنی که شوهرش غیر ایرانی است حالا از هر ملیتی مه بود فرزند آن زن تابعیت ندارد نه به آن بچه شناسنامه می دهند و نه حق تحصیل دارد و نه شغل، بی هویت است. طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر ماده 2: هر کس می تواند بدون هیچ گونه تمایز از لحاظ نژاد، رنگ، جنس، زبان، ولادت یا هر موقعیتی از تمام حقوق و آزادی ها بهره مند هستند و هیچ تبعیضی نباید باشد و یا ماده 15 حقوق بشر می گوید: هر کس حق دارد دارای تابعیت باشد.

10- حق ارث برای زنان در قانون چگونه است؟

ما می دانیم زن نصف مرد ارث می برد و یک زن وقتی شوهرش فوت می کند اگر فرزندی نداشته باشد هیچ ارثی نمی برد ولی اگر داشته باشد یک هشتم ارث می برد ولی مرد این طور نیست اگر زنش فوت کند از تمام اموال زن ارث می برد. ماده 16 اعلامیه جهانی حقوق بشر گفته: هر زن و مرد بالغی بدون هیچ محدودیتی می توانند با هم زناشویی و هنگام انحلال آن زن و شوهر در کلیه امور مربوط به ازدواج دارای حقوق مساوی می باشند. قبلا زن از زمین ارث نمی برد اینجا می فهمیم که این خواسته های برابری قوانین داره کم کم کار خودش را می کند و مجلس هم تصویب کرده که زن از زمین ارث می برد.

13- در مورد حق برابر طلاق چه قوانین تبعیض آمیزی بین زن و مرد وجود دارد؟

زن حق گرفتن طلاق را ندارد. ولی مرد هر موقع اراده مند می تواند زنش را طلاق دهد. در مواردی زن می تواند تقاضای طلاق کند. این که شوهرش 6 ماه بگذارد و برود و هیچ خبری از آن نباشد، یا این که مرد 5 سال حبس باشد، یا مرد به بیماری ناعلاج دچار شده باشد و زن باید با سند و مدرک در دادگاه حضور داشته باشد و به تقاضای طلاقش رسیدگی کنند.

14- برای لغو قانون چند همسری و صیغه کمپین خواستار چه قوانین برابری می باشد؟

طبق ماده 16 اعلامیه حقوق بشر، خانواده رکن طبیعی و اساسی اجتماع است و باید مورد حمایت دولت قرار بگیرد ولی متاسفانه با آزاد گذاشتن مرد در چند همسرس باعث می شود اساس و بنیاد خانواده از هم بپاشد و همچنین عواطف و روحیه لطیف زن لطمه وارد شود و زن همش در زندگی اش دجار ترس و استرس باشد که نکنه شوهرش همسر دیگر اختیار کند. این زن چطور می تواند با داشتن این استرس فرزندان خوبی تربیت کند و تحویل جامعه دهد.

17- روش اجرایی کار این کمپین چگونه است؟

به دو شکل می باشد. 1- روش چهره به چهره 2- از طریق رسانه ها به صورت اینترنت

18- منظور شما از روش چهره به چهره چگونه است؟

روش چهره به چهره خود به 3 صورت است.

1- به صورت فردی، یعنی ارتباط و جمع آوری امضا از طریق مراجعه به خانه ها« طرح خانه به خانه» و صحبت با زنان به صورت فردی.

2- به صورت گروهی، یعنی ارتباط و جمع آوری از طریق شناسایی مراکز جمعی و استفاده از فضاهای عمومی مانند؛ پارک ها، وسایل نقلیه عمومی، دانشگاه ها، مراکز درمانی، سفره ها و...

3- ارتباط و جمع آوری امضا از طریق برگزاری سمینارها و جلسات بحث و گفتگو در تالارها و فرهنگسراها

21-آیا داوطلبان برای فعالیت در این کمپین احتیاج به آموزش خاص دارند؟

بله، این آموزش ها در کارگاه های آموزشی در اختیار داوطلبانی که دوست دارند عضو این کمپین یک میلیون امضا باشند قرار داده که موارد حقوقی مورد اعتراض در کمپین و شیوه برقراری ارتباط با مردم برای جمع آوری امضا که اگر سوالی از آنان کردند بتواند به خوبی به آن پاسخ دهد که گذراندن این دوره به داوطلبان توصیه می شود.

22- آیا داوطلبان لازم است در مسائل حقوقی زنان تخصصی داشته باشند؟

نه، فقط در همین کارگاه ها ی آموزشی کافی است چون کسی که می خواهد وارد مردم شود اول باید خودش آگاهی داشته باشد تا بتواند آگاهی خود را منتقل کند.

25- چه شهرها و کشورهایی دارند فعالیت می کنند؟

20 شهر، گرگان، رشت، مشهد، شیراز، اصفهان، همدان، زنجان، کرج، و....

کشورها: سوئد، قبرس، اتریش، ایتالیا، آلمان و.....

26- خواسته های این طرح ضدیتی با اسلام ندارد؟

خیر، زیرا این قوانین جزئ اصول دین به شمار نمی آیند. تغییر قوانینی که در این کمپین مورد درخواست است محل اختلاف بین مجتهدین و علمای دینی است و بسیاری از فقها از جمله «آیت الله صانعی» و «آیت الله بجنوردی» و تعداد دیگر از مجتهدین، سالهاست که بازنگری در قوانین تبعیض آمیز علیه زنان را مورد تایید قرار داده اند و تغییر دادن آن را مغایر با اسلام ندانسته اند.

29- چرا امضاها باید روی کاغذ باشد؟

چون روی کاغذ سندیت بیشتری دارد ولی از طریق اینترنت هویت آن ممکن است مشخص نباشد.

30-مدت زمان فعالیت کمپین چقدر است؟

کمپین مدت زمان مشخصی ندارد. تا زمانی که آگاهی های لازم به شهروندان کاملا داده شود و قوانین تبعیض آمیز تغییر کند تا زمانی که زنان به حقوقشان آگاه شوند فعالیت کمپین ادامه دارد.

33- چه کسانی از این طرح حمایت می کنند؟

اکثر مردم حمایت می کنند. مانند خانم شیرین عبادی، تهمینه میلانی، پوران درخشنده، سیمین بهبهانی و....

34-برای حمایت از کمپین فقط جمع آوری امضا کافی است؟

خیر، روش های مختلفی وجود دارد که می توانیم همکاری خودمان را برای پیشبرد اهداف نشان دهیم.

1- می توان با معرفی کمپین در محافل خانوادگی، محل کار، جمع دوستان و...

2- پخش دفترچه های «تاثیر قوانین بر زندگی زنان»

3- معرفی سایت کمپین به دیگران، پرینت گرفتن برخی از مطالب کمپین و دادن آن به دوستان و آشنایان

4- اگر دست به قلم هستید می توانید درباره کمپین و مطالبات حقوقی زنان بنویسید

5- اگر روزنامه نگار یا وب نگار هستید مشکلات حقوقی زنان را در نشریات منتشر کنید

6- اگر هنرمند هستید با انجام فعالیت های هنری، برگزاری نمایشگاه های نقاشی، کنسرت موسیقی اجرای تاتر های دانشجویی و..

7- برگزاری نشست ها و سمینارهای مختلف درباره کمپین

37- آیا کمپین یک گروه اپوزیسیون است؟

کمپین یک گروه اپوزیسیون و مخالف دولت جمهوری اسلامی نیست. زیرا در چارچوب قوانین موجود قصد ایجاد تغییرات و بیان مطالبات بخش عمده ای از جامعه به خصوص زنان ایرانی و انتقال آن به دولتمردان را دارد،وبیانیه کمپین نه تنها مردم ایران، بلکه نمایندگان آنان در مجلس را نیز مخاطب قرار می دهد. همچنین برخی افراد داخل حکومت و گروه های سیاسی به خصوص اصلاح طلبان و نمایندگان سابق مجلس وبرخی از نمایندگان فعلی بیانیه مطالبات حقوقی زنان را امضا کرده و از اهداف کمپین حمایت می کنند. در این راستا برخی از اعضا ی کمپین سعی در برقراری ارتباط بیشتر با نمایندگان مجلس و دیگر چهره های سیاسی برای معرفی کمپین و بیان خواسته هایش داشته اند. از ابتدای شروع کمپین بحث های زیادی در بین گروه های سیاسی و نیز فقها در رابطه با لزوم تغییر قوانین مربوط به زنان شکل گرفته است.

کنشگران کمپین امیدوارند که این حرکت ضرورت بازنگری در قوانین را به نمایندگان مجلس انتقال داده و روند اصلاح قوانین را سرعت ببخشد. از شروع کمپین گفتمان مربوط به حقوق زنان چه در میان مردم و چه در بالاترین سطوح تصمیم گیری بدل به یک گفتمان عمومی شده است، نظیر مطرح شدن مباحث مربوط به قوانین دیه و ارث در مجلس شورای اسلامی، این دستاورد بزرگی برای فعالان کمپین است وبیانگر موفقیت کمپین و روش های مسالمت آمیز آن می باشد .

38- حرکت کمپین با چه نوع مقاومت و فشارهایی از طرف دولت روبه رو است؟

از ابتدای کمپین کنشگران آن با مقاومت بخشی از دولت ایران به خصوص دستگاههای امنیتی رو به رو بوده اند. نیروهای امنیتی از برگزاری مراسم افتتاحیه کمپین جلوگیری کردنداز این رو کمپین فعالیت رسمی خود را در خیابان و پشت درهای بسته موسسه رعد که قرار بود این مراسم در آنجا برگزار شود آغاز کرد .

از آن پس درخواست های مکرر فعالان کمپین برای برگزاری سمینار و کنفرانس در رابطه با مسائل زنان و جلسات مربوط به کمپین به طور سیستماتیک با موانعی از سوی نیروهای امنیتی رو به رو شده است.

تنها سایت رسمی کمپین "تغییر برای برابری" بیش از ده بار فیلتر و بسته شده است . اخبار کمپین در روزنامه ها و مطبوعات سانسور می شود، بنابراین استفاده از مطبوعات ملی و نشریات سراسری به منظور آموزش و ایجاد ارتباط با مردم برای فعالین کمپین امکان پذیر نیست و به همین میزان امکان اطلاع رسانی در ارتباط با اهداف کمپین محدود تر شده است.

 بسیاری از اعضای کمپین احضار ،بازجویی، و بازداشت شده اند. این در حالی است که فعالیت کمپین مسالمت آمیز و مدنی است و در هیچ گاه قانون به صورت صریح یا تلویحی افراد را از جمع آوری امضا به منظور ارائه به نمایندگان مجلس منع نکرده است.

تا کنون 44 نفر از اعضای کمپین در رابطه با فعالیت های مسالمت آمیز خود در این حرکت بازداشت شده اند. به دلیل، عدم صدور مجوز برای استفاده از فضاهای عمومی، جهت برگزاری جلسات کمپین به ناچار این جلسات در منازل شخصی اعضا تشکیل می شود.

اما این جلسات نیز با مقابله نیروهای امنیتی مواجه می شود. در موارد متعددی دادگاه و نیروهای امنیتی صاحبخانه را برای بازجویی احضار کرده اند. فعالان کمپین که احضاریه دریافت کرده یا بازداشت شده اند متهم به اتهامات امنیتی از جمله "اقدام علیه امنیت ملی" و... شده اند.

به رغم این فشارها اعضا کمپین سخت براین باورند که فعالیت های آنان قانونی است و قصد درخطر انداختن امنیت ملی ویا تبلیغ علیه نظام را ندارند. بنا بر این با اطمینان و تعهد بیشتر به کار خود ادامه می دهند برای اطلاع بیشتر در رابطه با فشارهای وارد شده بر فعالان کمپین این گزارش را بخوانید.

البته قابل ذکر است که اعضا کمپین که بیش از چند روز بازداشت به سر برده اند و به زندان اوین منتقل شده اند ،فعالیت خود به نفع زنانی که به خاطر عدم حمایت قانون مرتکب جرم شده اند ، ادامه داده و در حمایت از آنها ، حتی پس از آزادی از زندان تلاش می کنند. زنان زندانی در بند عمومی اوین که برای زمان های کوتاهی خانه برخی از اعضا کمپین بوده است برخورد خوبی با فعالان کمپین داشته اند، این زنان و همچنین مسئولان زندان به مرور زمان با اهداف کمپین آشنا شده اند. پیدا کرده اند و ضمن امضا ی بیانیه چشم امید به فعالیت های کمپین دوخته اند.

اگر کمپین در جهت مخالف با نظام فعالیت نمی کند چرا فعالان کمپین به طور مکرر بازداشت می شوند؟

رفع نابرابری های اجتماعی حاکم بر ساختار های مردسالارانه در تمام جوامع دشوار است. زنان در سراسر دنیا هزینه بالایی را برای دست یافتن به برابری و عدالت پرد اخت کرده اند.

حرکت کمپین یک میلیون امضا نیز از این نظر مشابه حرکت های برابری خواهانه زنان در سطح بین المللی است. در سراسر دنیا و به صورت تاریخی مقاومت در برابر تغییر سیستم های مردسالارانه وجود داشته و مقاومتی که در ایران، برابری خواهان با آن رو به رو هستند از همین دست است. بعلاوه حرکت های مردمی مانند کمپین در ایران تجربه ای تازه و غیر متعارف است که نیاز به زمان دارد.

و مسئولان به تدریج حرکت های مسالمت آمیز و مدنی مردم که به منظور ایفای نقش موثر در سرنوشت خود، صورت می گیرد، را خواهند پذیرفت.. کمپین یک میلیون امضا، خواسته محور است و خواسته آن نیز برابری حقوقی زنان است ولی در عین حال این روش جدید و مسالمت آمیز که از استراتژی های تقابلی استفاده نمی کند، می تواند الگویی باشد برای تمام شهروندانی که می خواهند صدا و مطالبات خود را به دولت و نمایندگان خود در مجلس برسانند