سخن
ماه
نگین پور دلیر
معمولاً در کشورهای استبداد زده یا دیکتاتوری جهان سوم که آزادی، دمکراسی،
عدالت وفعالیت آزاد سیاسی وجود ندارد واحزاب، تشکل های سیاسی، حزبی، کار
گری وحتی فعالیت علنی و آزادی صنفی وجود ندارد و مطبوعات نیز در زیر تیغ
سانسور وممیزگری دستگاه دیکتاتور حاکم می باشند . بنابراین نقش ومسئولیت
بر عهده ی جنبش اعتراضی وپیشتاز روشنفکری،آزادیخواهانه، ضد استبدادی و ضد
استعماری دانشجوئی می باشد که به تنهائی می بایست بار این مسئولیت را بکشد
و خلأ وکمبود ها را جبران نماید.
در ایران نیز فعالیت جنبش دانشجوئی مشابهت تاریخی دارد . برای اینکه جنبش
آزادیخواهی دانشجوئی در ایران از سابقه وپیشینه ی بیش از 50 ساله برخوردار
می باشد. یعنی از همان 16 آذر سال 1332شروع ومنسجم شد که چند ماه پس از
کودتای ننگین استعماری 28 مرداد سال 1332 بود که منجر به سقوط دکتر مصدق
شد. البته پس از آن، دانشجویان قهرمان برای برگزاری مراسم بزرگداشت چنین
روزی با جنبش وجوش وتحرکی خاص در میان دانشجویان معترض شروع می کردند. واز
سوی دیگر هرچه زمان از 16 آذر سال 1332 فاصله می گرفت نه اینکه جنبش
دانشجوئی دچار سکون ورکود نمی شد ،بلکه برعکس بر ابعاد برگزای این مراسم از
نظر کمی وکیفی افزوده تر می شد. واعتباری خاص در میان اقشار مختلف مردم
پیدا می نمود. تا آنجا که حتی تأسیس سازمان های مسلحانه فدائی ومجاهدین از
میان همین جنبش دانشجوئی وبالنده، روشنفکر وآزادیخواه سر بر افراشت .
کیست که دوران قبل از انقلاب را به خاطر داشته باشد و اذعان بر نقش کلیدی
جنبش اعتراضی دانشجوئی ومحیط دانشگاه ها را نکند که چگونه دانشجویان مکمل
جنبش های اعتراضی جامعه و اقشار گوناگون بودند .
گرچه بعداً خمینی از راه رسید وموج سوارانه مسیر انقلاب را عوض کرد و چون
دشمنی عجیب با قشر تحصیل کرده وآگاه، دانشجو و روشنفکر به خصوص جوانان
داشت، بلافاصله با طرح انقلاب فرهنگی یا در واقع کودتای فرهنگی در سراسر
دانشگاه های ایران در اردیبهشت ماه سال 59 دانشگاه ها برای 3 سال تعطیل
شدند.
تا در سایه شوم جنگ 8 ساله ی میان ایران وعراق دانشجویان مبارز ومجاهد
واستاتید متعهد، مسئول ومخالف دانشگاه ها پاک سازی شدند این شرایط ادامه
یافت تا اینکه فرصت دوم خرداد سال 78 برای جنبش دانشجوئی فراهم شد .
یعنی پس از اینکه دستگاه وارگان اصلی سرکوبگری یعنی وزارت اطلاعات داستان
قتل های زنجیره ای و نیروهای خود سر درون وزارت اطلاعات یا باند محفلی سعید
امامی مشخص شد و شرایط مناسب شد تا که دامنه ی مطبوعات جناحی توسعه یافت
و سانسور ممیز گری کمی شکسته شود دیواره ی اختناق برای مدتی کوتاه ترک
برداشت وفرو ریخت و دانشجویان توانستند تشکل های خودشان را داشته باشند
ودست به اعتراضات پراکنده در پارک لاله بزنند.
اما اواخر دوره ی مجلس پنجم قانون مطبوعات جدید را در مجلس به تصویب
رساندند که مربوط به قانون مجرمین سال 1339 زمان شاه بود . آن را سعید
امامی تهیه و تنظیم کرده بود . این نامه از بخش اسناد طبقه بندی شده وزارت
بد نام اطلاعات بیرون کشیده شد نسخه ای از آن بر روی برد دانشگاه تهران
نصب شد . درج این خبر موجب شد که شبانه دانشجویان از خوابگاه های خود
بیرون بریزند . همین خبر وتجمع دانشجویان مقدمه تجمع وحرکت اعتراضی
دانشجوئی شد که 6 روز ادامه یافت ومعروف به قیام 6 روزه دانشجوئی تیرماه
سال 78 شد که از 18 تیر تا 23 تیرماه ادامه یافت. اما گرچه پس از سرکوب
قیام دانشجوئی 18 تیرماه سال 78، مدتی است که جنبش دانشجوئی دچار افت وخیز
و خمودگی شد، ولی آنچه مهم است، ادامه روند مبارزاتی دانشجویست وهمچنین
وظیفه همه ایرانیان مخالف برون مرز می باشد که با هر اندیشه طرز تفکر،
سلیقه، مرام ومسلکی که هستند برای بزرگداشت چنین روزی که بقول دانشجویان 16
آذر تبدیل به 18 تیر شده است همت گمارند.
همچنین جنبش دانشجوئی داخل کشور نیز می بایست که بسیار هشیارانه و مسئولانه
تر نسبت به گذشته به وظیفه ومسئولیت مبارزه ی آزادی خواهانه اقدام نمایند و
بتوانند از ترکیب و تلفیق و تجربیات گذشته ی 16 آذر سال 32 و 13 آبان سال
57 و بالاخره ی قیام دانشجوئی 6 روزه ی تیرماه سال 78 کاری کنند کارستان و
روز تاریخی وماندگار دیگری در تاریخ جنبش دانشجوئی و آزادیخواهانه مردم
ایران خلق نماید.
خلاصه
گزارش نقض حقوق بشر در ایران در آبان ماه 1386