گزارش تصویری از گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی ایران در کلن
وحید رشادی
زندگي اما به چه قيمتي !
وفا سياحي
حتما در رسانه ها ديده ايد يا خوانده ايدكه چه تعداد اعدام در هفته هاي اخير در ايران صورت گرفته است و يا اينكه بنزين سهميه بندي شده و براي هر ماشين روزانه 3 ليتر بنزين در نظر گرفته شده است و يا اجراي طرح مبارزه با بد حجابي آقايان و خانمها ويا طرح گزينش دانشجويان و خيلي مسائل ريز و درشت ديگر در جامعه كه همه با آن آشنا هستيم.تمامي اين مسائل نشات گرفته از سياستهاي از پيش تعيين شده توسط آخوندها ي حاكم بر كشورمان است كه به مردم ايران تحميل شده تا آنها بتوانند با ايجاد رعب و وحشت ميان مردم و همينطور سر گرم كردن آنان با عنوان طرحهاي مختلف، افكار مردم را از صحنه سياست دور نگه دارند ولي به چه قيمتي؟
به اين قيمت كه براي هر ماشين روزانه 3 ليتر بنزين در نظر بگيرند بدون توجه به آنكه خانواده هايي عائله مند كه تنها منبع درآمدشان فقط يك ماشين است از هم پاشيده شوند و جوانان را به علت كمبود كار و شغلهاي كاذب به راه هاي خلاف بكشانند تا بتوانند بعدا همين جوانان را به مردم، اراذل و اوباش معرفي كرده و در ملا عام اعدام كنند.
اين مشكل شايد يكي از هزاران مشكل پديد آمده در اجتماع كنوني ايران باشد كه ما آنرا مي بينيم مطمئن باشيد سياستهاي ديگري هم هست كه آخوندها هميشه مثل مار در آستين خود مي پرورانند تا هميشه يك برگ برنده در دست داشته باشند ولي ما آنها را نمي بينيم و فقط بايد منتظر به اجرا گذاشتن آن توسط آخوند ها باشيم به قول آقاي قرائتي يكي از آخوند هايي كه هميشه در تلويزيون براي مردم چرب زباني مي كند ، وقتي كه 5 ريال به آخوندي دادي انتظار نداشته باش كه آنرا حالا حالاها پس بگيري ،متاسفانه كشور ما و ملت ما به دست كساني افتاده كه به قول خودشان تا آن را كاملا چپاول نكنند دست بردار نيستند در صورتي كه كشور ما يكي از چند كشور مهم نفت خيز در دنياست كه با درآمد حاصل از نفت وديگر منابع و معادن ملي شايد بتوان حداقل يك زندگي معمولي براي مردم فراهم كرد كما اينكه كشور هاي عربي فقط با داشتن نفت اين كار را براي مردم خود انجام داده اند
ولي افسوس و صدافسوس كه با وجود اين همه ثروت ملي , مردم ما بايد در بدتربن شرايط زندگي كنند و از اولين حقوق خود كه داشتن حداقل يك زندگي متوسط و تشكيل خانواده است محروم باشند. ولي در مقابل اين مردم مظلوم، آخوندهاي چپاولگر را مي بينم كه سوار بر ماشينهاي آخرين مدل كه هيچوقت مشكل بنزين نداشته و نخواهند داشت در خانه هايي كه در بهترين مناطق شهرها با امكانات عالي واقع شده سكونت دارند و خورد و خوراك اعياني آنها را مردم عادي حتي در خواب هم نمي بينند، پس پر واضح است كه تنها مردم مظلوم از اين سياستهاي از پيش تعيين شده رنج مي كشند و آنقدر گرفتار كار و زندگي و تهيه نان شب هستند كه اصلا ذهنشان به اعتراض خطور كه نمي كند هيچ ،مجبورند كه به همين وضع ادامه زندگي دهند.
فقط در اينجا يك سئوال پيش مي آيد كه واقعا به چه قيمتي؟
اعتراض اعتراض
نگین پور دلیر
رواج يك فرهنگ تبعيض آميز عليه زنان, نه حاصل يك نظام طبيعي و نه مبتني بر زيست شناسي, بلكه نتيجه قوانين نابرابر وضع شده است.
وضعيت زنان در هر كشوري شاخص ارزيابي پيشرفت و تكامل آن جامعه محسوب مي شود. ميزان مشاركت زنان در ارگانهاي تصميم گيري جامعه, پارلمانها, مديريت سازمانها و دستگاههاي سياسي, اقتصادي و ميزان اشتغال آنها و مشاركت در بازار كار, از شاخصهاي مهم ارزيابي به شمار ميروند.
شاخصهايي كه نشان فاصله گرفتن هر جامعه از انديشه و فرهنگ عقب مانده مردسالاري است, كه از قرون وسطي تا به امروز ادامه داشته و در هر مرحله از تاريخ لباس ديگري به تن كرده است.
اما بشر در دنياي امروزه گامي كيفي در تمامي عرصه هاي علم و پيشرفت بشريت برداشته است و اين روند تكاملي نيازمند يك انديشه عاري از تبعيض و هر گونه عقب ماندگي در جامعه است.
با وجود تمامي پيشرفتهايي كه زنان در دهه هاي اخير كرده اند, و با وجود اينكه برابري و عدالت دغدغه اصلي عصر ما بوده و هست, متاسفانه جامعه كنوني ما نه تنها در اين زمنيه ميداني را براي زنان و پيشرفت آنها در امر جامعه فراهم نكرده است, بلكه با ناديده گرفتن حقوق انساني زنان و بن بست هاي قانوني و قوانين تبعيض آميز عليه زنان در جامعه, و با تصويب قوانين ناعادلانه بر عليه زنان, عرصه را به طور قانوني بر زنان تنگ كرده كه هر بار با بهانه هاي واهي اقدام به دستگيري زنان فعال و آزاده ميكند تا شايد بتواند مانع از به كارگيري اين انرژي بيكران نهفته در زنان شود و آنان را به انفعال بكشاند. همچنان كه طي ماه هاي اخير تعداد زيادي از زنان توسط دادگاه انقلاب دستگير و يا احضار شده اند و با وثيقه هاي سنگين آزاد شده اند.
به گفته خانم نسرين ستوده كه وكالت چند تن از فعالين جنبش زنان را نيز بر عهده دارد, در طول دو سال گذشته تا كنون 121 مورد اعم از احضار و بازداشت را در مورد فعالين جنبش زنان شاهد بوديم و قريب يك ميليارد تومان به عنوان تضمين اعم از وثيقه و كفايت از فعالين جنبش زنان اخذ شده است. چنانچه كه خانم زينب پيغمبر زاده نيز با يك وثيقه سنگين ماه گذشته از زندان آزاد شد.
همچنين كه در يك ماه گذشته شاهد آن بوديم, خانم «بهاره هدايت» از زنان تجمعكننده در روز 22 خرداد در ميدان هفت تير تهران را به تحمل دو سال حبس كه به مدت پنج سال به حالت تعليق درميآيد محكوم كردند, و ده ها تن از زنان فعال ديگر كه به اتهام اخلال در امنيت ملي دستگير شدند . در تجمعي كه در برابر دادگاه انفلاب تهران, كه به منظور اعلام همبستگي با زنان دستگير شده برگزار شد, بيش از 30 تن از زنان بازداشت شدند و شماري از آنها بدون هيچ دليلي 17 روز را در سلولهاي انفرادي به سر بردند.
اگر با يك نگاه منصفانه به آمار دستگيري زنان فعال جنبشها و احضار كردن آنها به بهانه هاي مختلف و گذاشتن وثيقه هاي سنگين براي اين افراد نگاه كنيم, بايد به اين سوال پاسخ داد كه مگر زنان در اين مرحله از تاريخ چه چيزي ميخواهند, جز آزادي و بدست آوردن جايگاه اصلي و تاريخيشان ؟
هر چند كه زنان ايران بارها و بارها و به شيوه هاي مختلف اعتراض خود را نسبت به قوانين تحقير آميز و تبعيض جنسي اعلام كرده اند, اما نه تنها اين مطالبات بي پاسخ ماند, بلكه با اتهامات و احكامي همچون زندان و ... به همراه بود.
تبعيض جنسي به معناي اعمال و رفتار و ايدئولوژي هايي كه زنان را فرودست تر و كم ارزشتر از مردان ديده و اين انديشه تبعيض آميز در رديف بدترين مصيبت هايي هستند كه مايه رنج و محروميت بشر و پيشرفت جامعه ميشوند.
در اين تبعيض اين تنها زنان نيستند كه از يك ديدگاه عقب افتاده و كهنه رنج ميبرند, چرا كه اين ديدگاه فرهنگي را در كل جامعه نهادينه ميكند كه تمام جوامع ذخيره اي عظيم از توانايي هاي فكري و انساني را كه در اثر اين تفكر ناديده گرفته شده است از دست ميدهد. رواج يك فرهنگ تبعيض آميز عليه زنان, نه حاصل يك نظام طبيعي و نه مبتني بر زيست شناسي, بلكه نتيجه رفتار اجتماعي نادرست و عقب مانده با زنان است .
در آستانه سالگرد 22 خرداد, روزي كه زنان اعتراض خود را به تمامي قوانيني كه حقوق زنان را پايمال ميكند ابراز داشتند, بيش از هر زمان ديگري به ضرورت همكاري و اتحاد جنبش زنان ميتوان پي برد. 22 خرداد روز زنانياست كه براي تغيير يك فرهنگ عقب افتاده بار ديگر نشان دادند كه هيچ چيز نميتواند جنبش رو به پيش زنان را از حركت بازدارد.
برای آزادی و بهروزيمان
« آخوند بايد برود»
محمد علی اصلی
روزی نيست که خبر ظلم و جوری را بر حق هم ميهنی در ايران نشنويم ! 28 سال است که چنين بوده و تا بودن قشر آخوند بر مسند قدرت چنين خواهد بود !!!
رشـيدترين جوانان کشور ، نخبگان ديروز و امروز و فردای ايران در سياهچالهای رژيم پوسيدند و می پوسند !!! تابستان خونين 67 و قتل عام بيگناهان در بند هنوز در خاطره هاست و مجريان اين جنايت بشـری هنوز بر مسـند قدرت تکيه دارند و به زور چماق و گلوله و به تزوير دين ، خون بيگناهانی ديگر را می ريزند !!!
هم ميهنان ايکاش رذالت و جنايت اين رژيم تنها در چهار ديواری زندانها خلاصه می شد ! همه ما می دانيم که سرچشمه فساد اخلاقی ، اجتماعی و فقر و بی آبرويی کشورمان ايران ، اقتدار قشر آخوند و حاکميت مذهبی است .
قتل عام زندانيان ، شکنجه و آزار و اعدام فرهيختگان ، چپاول دارايهای ملی ، ماجراجوييهای بين المللی و هزاران هزار خباثت ديگر اين حاکمان به اصطلاح آيت الهی !!! بايد به پايان برسند . پايان کابوس حکومت اسلامی نه به معجزه ای ماورايی و نه به دست ابرقدرت و يا ناجی بيگانه ، بلکه تنها به همت من و شمای ايرانی ممکن خواهد شد .
بدرستی می توان بشارت داد که پايه های اصولی لازم و همه پسند برای فردايی آزاد و آباد در اذهان نخبگان سياسی جامعه ايرانی جای گرفته است و ديگر ترس از فردايی نامعلوم ، معنا و مفهوم ندارد .
همگان به جدايی حکومت از دين، به کثرت گرايی و به مردم سالاری باور دارند و پيشاهنگان جنبش ملی در داخل زندانهای حکومت اسلامی به انتظار حمايت عملی و حرکت همگانی ما هستند .
مجامع و افراد مدافع حقوق بشر ايرانی و يا خارجی بدون حمايت ملی و بدون پشتوانه سياسی قادر نيستند که اختاپوس ويرانگر حکومت اسلامی را از جنايتگری بازدارند . بر يکايک ايرانيان است که کلام آخر را به زبان آورند و نه تنها از حرکتهای سياسی حمايت قاطعانه و عملی کنند ، بلکه با حرکتهای اعتراضی منسجم و برنامه ريزی شده ، پايه های رژيم ضد ايرانی قشر حاکم را بقصد فرو پاشی سست و لرزان کنند .
همه ما می دانيم که رژيم اسلامی بدون مبارزه ای قاطعانه رفتنی نيست ، زمان آن فرا رسيده است که هر گونه کمک رسانی به اين رژيم ( هر چند اندک و يا مصلحتی ) خيانت به ملت ايران و به سرزمين گوهر بار ايران محسوب گردد .
مبارزه مردم ايران امروز نه رنگ و بوی يک ايده ئولوژی و يا يک مذهب خاص را دارد و نه برای انتقام از قشری خاص است . هدف ملی ايرانيان آزادی برای همگان ، احترام به حقوق انسانی مردمان ( حقوق اجتماعی ، فرهنگی و سياسی ) و آبادانی ايران است . ملت ايران می خواهد به سلطه گری انحصارگرايانه حاکمانی پايان بدهد که نه لياقت عملی حکومتداری را از خود نشان داده اند و نه از جنايت و خباثت برای بقای دو روز دنيايی خود دريغ ورزيده اند ... هر چند که به ظاهر و به تزوير خود را ماورای تمايلات دنيايی معرفی کرده باشند !!! ... جامعه روحانيت و بخصوص آنانی که جايگاه مذهب را برتر از آن می دانند که بازيچه تـمايلات دنيوی جمعی معدود باشد ، بـايد با شـهامت باور خود را به جدايی حکومت از دين ابراز دارند و تشويش ذهنی مذهبيون را برطرف کنند . جايگاه مروجين واقعی مذهب در اماکن مذهبی بوده و خواهد بود . هر گاه که در طول تاريخ مذهب حربه ای برای قدرتمداری بوده و مذهبيون مسند قدرت و ثروت را به اماکن مذهبی ترجيح داده اند ، نه تنها مذهب صدمه ديده بلکه بدترين نوع ظلم و استبداد بر مردمان حاکم شده بوده است .
جامعه روحانيت، بازاريان و مجريان رده پايين حکومت بايد بدانند که بازگشت به آغوش ملت و همراهی در رفع استبداد قبيله ولايت فقيهی نه تنها وظيفه ای ملی و انسانی است ، بلکه تنها با اين عمل ، اين هم ميهنان ، خود را از هم ترازی با مجرمان اصلی ظلم و استبداد حاکم مصـون خواهند داشت . چرا که روز محاکمه و بازخواست بسيار نزديک است و با لحظه ای اراده بر مبارزه ای قاطعانه ( آسانتر و کم هزينه تر از آنچه تصور می رود ) حکومت فساد و تباهی آخوندی جمهوری اسلامی در زباله دان تاريخ قرار خواهد گرفت .
به امید سرنگونی رژیم ستمکار ایران.
اعدام و سنگسار عملی ضد انسانی است
اعتراض به احکام اعدام و سنگسار
ضمن محکوم نمودن کشتار زندانیان سیاسی در تابستان 1367 توسط دولت جمهوری اسلامی ایران ، کانون دفاع از حقوق بشردر ایران نمایندگی هامبورگ با گرامی داشت یاد و خاطر این عزیزان اقدام به بر پاﺋﻰ میز کتاب اعتراضی به این حرکت ضد انسانی نموده است.
اعضای این نمایندگی با پخش اطلاعیه و اعلامیه ها نسبت به افشای نقض حقوق بشر در ایران اقدام خواهند نمود .
بدینوسیله از شما آزادیخواهان و فعالان حقوق بشر جهت همصدائی و رساتر نمودن اعتراضمان دعوت به عمل می آوریم
زمان: 28.08.2007
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران-
نمایندگی هامبورگ
یاد کشته شدگان تابستان 67 را همواره گرامی داریم
برای نبخشیدن آمران و مجریان این جنایت هولناک بشری و یاد آوری عمل ضد انسانی جمهوری اسلامی ایران
نمایش فیلم )خاطرات مهدی اصلانی(
زندانی نجات یافته از کشتار خونین تابستان 1367
سخنرانی (رضا داوری)
دلایل افزایش سرکوب ها و اعدام ها در چند ماه اخیر
زمان:.23.08.2007 ساعت 16:00 الی 19:00
مکان: دفتر نمایندگی برمن در ساختمان لاگرهاوس
C/O Kulturzentrum Lagerhaus
Schild Straße 12-19
28203 Bremen
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران-نمایندگی برمن