یاد آوری
به بهانه استمرار اعدام جوانان و نو جوانان
کنوانسيون حقوق کودک
قدرت اجرايی
کنوانسيون، طبق ماده 49 دوم سپتامبر 1990
ماده 37
(ممنوعيت شکنجه، تضمين قانوني در اجراي
مجازات)
حکومت ها تضمين مي کنند که:
الف) هيچ کودکي
مورد شکنجه قرار نگيرد و رفتار غير انساني و توهين آميز با او نشود.
اجراي مجازات اعدام و حبس هاي طولاني مدت براي کودکان تا قبل از پايان
سن هجده سالگي ممنوع است.
ب)
توقيف و حبس هاي غير قانوني و بر پايه ي تصميم هاي شخصي، ممنوع است.
حکم زنداني شدن براي کودکان مطابق قانوني و بعنوان آخرين امکان و آنهم
براي مدتي بسيار کوتاه، صادر مي شود.
ج)
با هر کودکي که در حبس بسر مي برد بايد رفتاري انساني و بدون تحقير و
توهين و متناسب با سن او داشت. اين کودکان را بايد در زندان از
بزرگسالان جدا نمود مگر اينکه اين عمل به نفع کودک نباشد. هر کودکي حق
دارد با خانواده خود بصورت ملاقات و يا نامه ارتباط داشته باشد، مگر در
شرايط فوق العاده استثنايي.
د)
هر کودک زنداني حق استفاده از وکيل را براي دفاع از خود دارد و بايد در
دادگاه قانوني و ناوابسته که جانبدار دولت، حزب، فرقه يا آييني نباشد،
محاکمه شود. کودک حق دارد به ديگر مراجع صلاحيت دار قانوني در مورد حکم
خود شکايت کند و به کار او سريع رسيدگي شود.
کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد
مصوبه 26 دسامبر 1966/ قطعنامه
A 2200 قدرت اجرائی بنابر ماده 49، 23 مارس 1976
ماده ششم
1-
هر انسانی بطور ذاتی حق زندگی دارد. این حق باید
بوسیله قانون محافظت گردد. هیچکس را نمیتوان بطور دلخواه و خودسرانه از
حق زندگی محروم نمود.
.....
5- حکم
مجازات مرگ نباید برای جرمهائی که افراد زیر 18 سال مرتکب شده اند صادر
شود و (نیز این حکم) نباید در مورد زنان باردار اجرا گردد.
آیا این مواد یاد شده که به
امضای دولت جمهوری اسلامی رسیده، رعایت می شود؟
211 / 2009
کانون دفاع از حقوق بشر در
ایران / کمیته کودک و نوجوان